Zakończyła się XXVIII Międzynarodowa Piesza Pielgrzymka z Suwałk do Ostrej Bramy w Wilnie. W roku poświęconym Duchowi Świętemu pątnicy pielgrzymowali pod hasłem „Razem z Maryją Oblubienicą Ducha Świętego”. 

Organizatorzy powiązali tematycznie pielgrzymi szlak nie tylko z najważniejszymi wydarzeniami w życiu Kościoła, ale również naszej Ojczyzny. Wspólne pielgrzymowanie było dziękczynieniem za 100 lat odzyskania przez Polskę Niepodległości.

W obecności pątników, w kościele w Butrymańcach została odsłonięta i poświęcona tablica upamiętniająca „Inkę”, sanitariuszkę V Wileńskiej Brygady Armii Krajowej Danutę Siedzikównę. Pątnicy modlili się też o dobre owoce wizyty Papieża Franciszka, który pojawi się na Litwie w dniach 22 – 23 września br.

Do Ostrobramskiej Pani, pod kierownictwem Tomasza Pełszyka , SDB, wspieranego przez ks. Jarosława Wąsowicza, SDB zmierzało w tym roku około 900 pielgrzymów z różnych krajów świata (Austrii, Białorusi, Ukrainy, Litwy, Wielkiej Brytanii, Niemiec i USA), uformowanych w siedmiu grupach, w tym trzech salezjańskich (pomarańczowej z przewodnikiem ks. Michałem Chorążym,  białej z ks. Marianem Chaleckim i żółtej z ks. Piotrem Pączkowskim),  dwóch pallotyńskich (niebieskiej z ks. Waldemarem Pawelcem i zielonej z ks. Andrzejem Dębskim), czerwonej i diecezjalnej złotej z ks. Adamem Adukowskim w roli przewodnika.

W pielgrzymce uczestniczyło łącznie 19 księży, 4 kleryków, 3 braci zakonnych oraz 9 sióstr zakonnych.

Najstarszym pielgrzymem była pani Wanda Ścisłowska z grupy złotej, licząca 83 lata, zaraz za nią był pan Stanisław Potkański, również z grupy złotej, mający 80 lat. Najmłodsi uczestnicy to: jednoroczny Marcin Jotejko i dwuletnia Hela Powierża.

Pątniczy szlak z Suwałk do Wilna długości 262 km wiódł, najpierw otuliną Wigierskiego Parku Narodowego, następnie obrzeżem Puszczy Augustowskiej, a po przekroczeniu granicy ostępami Puszczy Mereckiej , Puszczy Rudnickiej wśród malowniczych pól, łąk, jezior, rzek i lasów.

Po drodze spotykaliśmy się na terenie Polski z wielką gościnnością mieszkańców Nowej Wsi, Krasnopola, Sejn i Berżnik, a po przekroczeniu granicy – naszych rodaków z Wileńszczyzny, którzy witali nas, przygotowywali stoły z poczęstunkiem, przystrajali drogę polnymi kwiatami i zabierali nas do swoich domów na nocleg.

Każdy dzień rozpoczynaliśmy apelem porannym, śpiewem Godzinek, pieśni  maryjnych i pielgrzymkowych.  W marszu odmawialiśmy Różaniec, Litanię Loretańską , Koronkę do Bożego Miłosierdzia, Drogę Krzyżową, nabożeństwo „Drogi Światła”,  słuchaliśmy konferencji tematycznych, poświęconych Osobie i owocom Ducha Świętego. Mieliśmy też codzienne spotkania z Panem w Eucharystii podczas Mszy Świętej.  Były również etapy milczenia i czas na rozmowy i spotkania z ciekawymi ludźmi. Księża służyli pątnikom w sakramencie pojednania. Nawiedzaliśmy miejsca pamięci narodowej. Doświadczaliśmy pogody i niepogody. Szliśmy w deszczu i słońcu. Ukojenia doznawaliśmy w przyjemnym cieniu drzew, lekkim powiewie wiatru, śpiewie ptaków  i woni ziół i kwiatów. Wszystko co nas spotykało, służyło naszemu wzrostowi i przemianie serca.

W czasie tej Pielgrzymki przeżyliśmy intensywne doświadczenie braterstwa, miłości i radości.

We wtorek, 24 lipca, po dziesięciu dniach pielgrzymowania, dotarliśmy do Ostrej Bramy, nad którą znajduje się Kaplica z cudownym wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny, Matki Miłosierdzia. Przed Jej Tron złożyliśmy trudy pielgrzymowania, troski dnia codziennego, wszystkie intencje i swoje życiowe losy. 

Pielgrzymów u Pani Ostrobramskiej powitał bp Jerzy Mazur, biskup ełcki. Wszyscy leżąc krzyżem dziękowaliśmy Bogu i Matce Najświętszej za przeżyty czas rekolekcji w drodze. 

Każdy z nas, dziękując za wszystko, co spotkało w życiu, powierzył się Jej przemożnej Opiece i Wstawiennictwu.

Zwieńczeniem osiągnięcia naszego celu była wspólna Msza św. przed cudownym obrazem Matki Bożej Miłosierdzia w Ostrej Bramie, którą celebrowali przewodniczący KEP ds. Misji bp Jerzy Mazur, biskup ełcki oraz biskup pomocniczy archidiecezji wileńskiej Arūnas Poniškaitis.

W homilii biskup ełcki podkreślał wielkość godności człowieka. „Jesteśmy tutaj, bo zeszliśmy z kanapy i weszliśmy w buty pielgrzymie. Przeszliście ponad 260 kilometrów, aby dzisiaj w tym miejscu, gdzie niebo całuje się z ziemią, spotkać się z Bogiem i Maryją, naszą Matką, Matką Miłosierdzia. Cała trasa pielgrzymkowa była wieczernikiem, gdzie trwaliście razem z Maryją na modlitwie, oczekując na moc Ducha Świętego. Był i wiatr, i deszcz, i burze, które nie przeszkadzały wam w pielgrzymowaniu, aby dzisiaj z radością stanąć tutaj, przed Maryją, przed Jej obliczem i powiedzieć – jesteśmy. Dzisiaj jesteście uwolnieni od strachu i lęku, a napełnieni miłością, odwagą, nadzieją i radością”– wskazywał biskup.

Wyrażając wdzięczność za trud pielgrzymowania, biskup wskazał na gotowość Matki Najświętszej do niesienia pomocy. „Nieśliście nie tylko butelkę wody i kromkę chleba, ale nieśliście intencje swoje i najbliższych z rodziny, intencje dziękczynne za Kościół i naszą Ojczyznę, za wolność i niepodległość otrzymaną 100 lat temu. Za Kościół na Litwie i naród litewski, który przygotowuje się do pielgrzymki papieża Franciszka, który przybywa, by umocnić w wierze i przywieźć nadzieję. Cały trud pielgrzymowania i wszystkie intencje składamy Tobie Maryjo, abyś ofiarowała je Ojcu” – mówił Kaznodzieja.

Razem z nami modlił się też ks. dr Andrzej Wujek, przełożony generalny warszawskiej Inspektorii Salezjanów. W płomiennym wystąpieniu dziękował pątnikom za ich pielgrzymi trud.

Dodatkową radością był widok grup, które dotarły do Ostrej Bramy na nasze powitanie autokarami, samochodami bądź rowerami.

Wielu pielgrzymów zostało na Litwie jeszcze przez kilka dni. Zwiedzali Wilno, Troki, przejechali też szlakiem marszałka Józefa Piłsudskiego do Zułowa, Powiewiórki, Bezdan i Pikeiliszek.

Dziękując za tę pielgrzymkę, razem z Maryją pragnę wyśpiewać: „Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny” (Łk 1, 49).